Vroeger was ik gek van Hall & Oates. Nou… eigenlijk m’n vriendinnetje van toen. Dus. Ik ook.
Zoals een ander vroeger van de Dolly Dots hield. Doe Zeg maar..
Onlangs vond ik op het Wereld Wijde Web de site: Live from Daryl’s House. ‘n Soort van ‘Amerikaanse Twee Meter Sessies’, zeg maar. En nu kijk ik regelmatig ‘n aflevering of ‘n paar versjes. De laatste aflevering was met Diana Birch. Een singer-songwritster waar ik nog nooit van gehoord had. Ik heb met plezier de hele aflevering gekeken. Natuurlijk is het Amerikaans en zogenaamd heel spontaan opgenomen, neemt niet weg dat het heerlijk kijken en luisteren is, naar mensen die met veel plezier muziek maken. De catering scènes kunnen gemakkelijk gefastforeward worden en Daryl doet af en toe een beetje eng, maar de geluidskwaliteit is prima. Dus met het sennheisertje op ‘t hoofd ben je zo weer ‘n uurtje verder…
Zo ‘n feestje in de kroeg. Al was ‘t ‘n end weg… En laat. Want we moesten eerst nog naar de turnuitvoering van jongste dochter. Wat ook heel leuk was. Met professioneel geluid en licht en zo. Er zat vaart in en het zag er goed uit. Om kwart voor 10 ’s avonds togen we nog naar Grootegast. Anders’ ex werd 50. En nee, ze heet geen Sarah. Of Marjan. En eigenlijk is ‘t m’n ex ook niet. Maar onze serveerster uit Eethuis Anders. Vandaar dat alle veel klanten altijd dachten, dat dát mevrouw Anders was. Maar goed, leuk dus weer ‘ns. Zo’n afgeladen kroeg, zonder dat je na afloop naar rook stinkt. Met bier dat je zomaar kunt halen aan de bar. En live muziek.
Nadat ik dochterlief en vriendin vanmorgen op de snelboot naar Terschelling had gezet, toog ik nog even naar de plaatselijke boekhandel. Voor de verjaardag van vanavond kocht ik ‘de Schrijfwijzer‘, van Jan Renkema. Want de jarige is bezig met ‘n opleiding, waarbij zulks wel van pas komt. En voor de collega, die al een paar maanden ziek thuis zit, ‘n boek over boeren in Fryslân. Al met al was Anders al gauw drie kwartier in de winkel. Want wat is er toch een boel moois. Natuurlijk kon ik het niet laten een herschrijving van Darwin ’s logboek van de Beagle mee te nemen voor mezelf. En stond ik nog even te kwijlen bij de heruitgave van ‘The Origin of Species’. En ik deed nog iets stouts…
Ik zette de twee exemplaren van Emma ’s ‘Aangeraakt‘, welke ‘n beetje achteraf stonden, prominent in het schap. Nog nét niet in de boeken top 10…
elpee was Harvest van Neil Young. Neil Young heb ik op 13 jarige leeftijd leren kennen, door het oppassen ( voor 5 gulden op ‘n avond ) bij Jan en Margriet. Onze hippie-buren, aan de overkant bij mijn ouderlijk huis in Schiedam. Daar heb ik de muziek van onder andere Janis Joplin, Bob Dylan ( vooral Desire, vond ik destijds een indrukwekkende plaat ), Gerry Rafferty en Fairport Convention leren waarderen.
auto was ‘n Renault 4. Een blauwe gtl uitvoering. D.w.z. met een iets zwaardere motor als het standaard model. Een auto waar ik met plezier aan terugdenk. Wat daar allemaal niet mee vervoerd is en waar ‘ie mij allemaal gebracht heeft. Met ski’s op ‘t dak naar de Oostenrijkse sneeuw. Met motoronderdelen en bevoorrading naar het charterschip waar ik toen op voer. En naar meisjes her en der in het land…
weekblad was de Robbedoes. ‘n Van oorsprong Belgisch blad met ondermeer Robbedoes en Kwabbernoot, de Blauwbloezen, de Minimensjes, Baard & Kale en mijn favoriet Guust Flater. In tegenstelling tot vriendjes die meer van de Eppo en de Sjors en Sjimmie waren… Het blad bestaat niet meer maar op eBay worden er flinke bedragen gevraagd voor oude exemplaren…
serieuze meisje was Marjan. Versieren was ( toen zeker nog ) niet mijn ding, maar na een gebruikelijke hangavond in café de Goudsbloem, was het zomaar ineens raak. Ik weet me God niet meer hoe en waarom, maar in café de Quibus werd er ineens gezoend. En Anders liep vier maanden op wolken… Ik weet nog dat ze uit één oor ‘n hapje had, door een uitgescheurde oorbel. Maar het was een mooi meisje, dus Anders maakte wel weer indruk op z’n vrienden ; )
vakantie zonder ouders, was natuurlijk op zeilkamp in Fryslân. Bij ‘t Garijp, waar ik later nog zeilinstructeur werd. Toen werd er nog gezeild in zestienkwadraten, maar ze hadden ook twee Engelse gaffelgetuigde bootjes en ‘n heuse 22 m². Het was vooral ‘n stoer baantje, want verdienen deed ‘t amper. Maar ja, de meisjes hè ; )
Dit jaar juli ben ik m’n vader voorbij gegaan. In leeftijd. Hij is omgekomen bij een ongeluk, toen 45 jaar. Ik was 14. Met andere woorden, ik ben nu al een jaar ouder dan hij was, toen ik als jongetje van 14 naar ‘m opkeek. En ik weet niet beter, dat mijn vader was een oudere man. M’n vader. Dus. En het rare is… ik zie mijzelf nu niet als ‘n oudere man. Waarschijnlijk zag mijn vader zichzelf ook niet als ‘n oudere man, toen. Dat is het rare met leeftijd. Vanbinnen verander je wel, maar je blijft voor jezelf toch redelijk dezelfde. Aan de buitenkant daarentegen, is de verandering onafwendbaar. Nog los van de grijze haren, welke de laatste tijd in m’n baard verschijnen, merk ik dat aan m’n gestel. Pijntje in de rug, sneller vermoeid, brak na ‘n avondje doorhalen ( voor zover ik dat nog doe ) enz. Maar van binnen ?
Van buiten is ‘t anders. En dat besef ik mij eigenlijk pas de laatste jaren. Daar heb je ook kinderen voor, om dat er genadeloos in te wrijven.
Of leerlingen, in mijn geval.
Welkom op dit blog... kijk ook 'ns in 't archief. Voel vrij te reageren, ook op oudere posts. Vaak Soms reageert Anders zelfs dan weer terug... Houd 't netjes & lever 'n waardevolle bijdrage !
