kooi…

Gisteren was ik in de kooi. Nee, niet de Gouden Kooi. De eendenkooi. Houtkacheltje aangemaakt. Keteltje warme chocomel erop. En toen liep ik ’n rondje. Door de kooi. En onderweg vertelde ik over eendjes eenden, elzenhout, kooikers en pijpen. Vangpijpen, dat is. Elf badgasten volgden in m ’n kielzog. Twee oudere dames. Twee echtparen. Drie kinderen. Een man. En een bloedmooi wi (hele) mooie vrouw. Die overigens niet bij die man hoorde. Dat dan weer niet. Die man hoorde bij een van de kinderen. De andere twee kinderen hoorden bij dat ene echtpaar. Volgt u het nog ? En ik raakte op dreef. En verhaalde over bosaanplant, turfdôbes, kraaien en kooihuisjes met bedsteden. En ze genoot ze genoten. We zagen kuifeenden. Slobeenden. En natuurlijk ‘gewone’ wilde eenden. Een snip liet ons allemaal schrikken, door pas op het allerlaatst voor ons op te vliegen. Bergschoenen Outdoor-schoenen, een broek met een zak op de zijkant, een donker mosgroen rib-jasje (met sjaal). Die vrouw. Niet die snip natuurlijk. Scherp blijven mensen… Na anderhalf uur waren we rond. De chocolademelk was warm en het kooihuisje inmiddels ook. Ze had wel iets van Anita Witzier. Maar dan anders. Wat kleiner vooral. De oliebollen van oudjaar gingen erin als koek oliebol. En met het verhaal van de octopus kreeg ik haar ze helemaal plat. Misschien had ik toch cabaretier moeten worden ? Daarna ging ’n ieder huiswaarts. De twee oudere dames. De gezinnen echtparen. De kinderen. De man. Én Anita Witzier. Ik ruimde de boel op. Mijmerde nog wat na. En reed terug naar vrouw, kinderen en de familie Bert. Naar de warmte van ‘huis en haard‘ houtkachel. De kinderen meiden keken naar een dvd van Hillary Duff en de katten maakten ruzie in ’t achterhuis. Buiten begon het licht te sneeuwen.

8 reacties

Opgeslagen onder kultuer, oar...

8 Reacties op “kooi…

  1. Dat was een heel mooie dag, ik zou wel eens met je willen ruilen !
    En Anita Witzier vind ik ook wel leuk!

  2. Just another day at the office.
    jaah…

  3. Leuk maar is dit je werk ? Nee toch…?
    ’n onderdeel van…

  4. In het gastenboek van de eendenkooi stond het blogadres van Anita en toen kon jij lezen wat ze meegemaakt had met “Ko” de boswachter en dat het volgens haar best een aardige (hengst) vent is.

  5. Mooi logje, en inderdaad de badgasten worden steeds mooier.
    Tenminste voor diegene die daar oog voor heeft.
    En die snippen zijn ook mooi.
    die snippen van vóór de euro ook…

  6. Klinkt als een mooie dag inderdaad… dat willen we allemaal wel.

  7. ik voel… iets. kan ’t niet onder woorden brengen.

    mooi. stukje.

    anita vinnik nie zo. maar daar ging ’t niet om. natuurlijk.

  8. Je hebt toch een mooi leven…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s