dood…

Mijn schoonvader is overleden. ’n Beetje webloggert had daar natuurlijk een prachtig stukje over geschreven. Of gedicht.
Ik ben geloof ik wat meer van de journalistieke kant. Hij is overleden. Hij was ziek. En het is beter zo.

Dat laatste is natuurlijk een vreselijk cliché, maar in dit geval niet minder waar. Want wanneer het zorgteam begint over opvoeren van medicatie. Lees: morfine. Het heeft over het ‘opstellen van een euthanasieverklaring’. Dan is het alleen maar oké, dat je uiteindelijk sterft in je slaap. Voordat. Je moet nadenken over een datum. Of een tijdsstip. En je bang wordt. En de twijfel komt.
En of je dan dood ging aan die 10 mg morfine, die je kreeg om ‘ns een nacht door te slapen, omdat je hart dát al niet kon hebben. Of sowieso was overleden, aan een hart dat nog maar voor 5 % functioneerde… Dat doet er natuurlijk niet meer toe.

Kijk. Vroeger, toen de farmaceutische industrie het nog moest hebben van een hoofdpijn-poedertje en een laxeer-middeltje. Dan kwam in zo’n geval de dominee aan huis. Deze hield ’n vaag verhaal aan de rand van je bed. En wanneer er dan iemand met de Mexicaanse griep op ziekenbezoek kwam, dan was je de bok. En stierf je aan een longontsteking, of een hartstilstand.
Maar tegenwoordig is er voor elk kwaaltje wel een pilletje. En een pilletje voor de bijwerkingen van dat eerder gegeven pilletje. En weer ’n tablet tegen de bijwerkingen van deze pil. Zodat je medicijnvoorraad op het laatst niet onderdoet voor een gemiddelde dorpsapotheek. En zo kun je de boel nog ’n tijd rekken. Kostbare tijd ook. Maar er komt ’n tijd, dat je er klaar mee bent. Met je leven. En de kwaliteit ervan.

Maar dan, hè.
Gelukkig zijn er tegenwoordig kisten, van ruw ongeschaafd hout. Waarop de kleinkinderen met restjes verf uit opa’s schuur, hun handen kunnen zetten. Zonder satijn. Zonder franje. Net als het leven zelf, zeg maar. En mag je zelf een rare oom, een melancholisch lied laten spelen op de trekkast. Rond die kist, in z’n eigen schuur, waar ‘ie zo graag was. Met een glas glühwein bij de houtkachel. Zoals opa dat altijd zelf deed. In plaats van een plak cake in ’n sfeerloze aula en iets uit de uitvaart top twintig…

Dus wanneer u dacht, wat is het hier stil…

24 reacties

Opgeslagen onder oar...

24 Reacties op “dood…

  1. Ik wens je sterkte de komende tijd. Mooie herinneringen zullen helend werk doen. Dat heb ik zelf al een paar keer mogen ondervinden.

  2. Mooie eigen manier van afscheid nemen. Sterkte.

  3. Nou anders, dan kan ik niet meer zeggen dan heel veel sterkte eigenlijk. Als echte lurkert.

  4. Me!

    Lijkt me in ieder geval een goed idee waar iedereen vrede mee kan hebben. Sterkte.

  5. Aan cliché’s ontkom je niet in zulke gevallen maar ze zijn waar inderdaad.
    Mooi afscheid, opa waardig.
    Gecondoleerd, sterkte.

  6. Uiteindelijk staat het er mooi en gevoelig op, op je log.
    Wij namen afscheid van mijn schoonmoeder, ik denk dat deze tijd, als de herfst het definitief overneemt, voor veel mensen de tijd is om dood te gaan.
    Gecondoleerd,
    en sterkte voor jullie en vooral voor de kinderen.

  7. Gecondoleerd met dit verlies.

  8. Tjeetje, mijn schoonvader… ik hoop dat die nog lang niet gaat.
    En een mooi afscheid maakt het droevige toch een beetje goed, heb ik ook gemerkt.
    Sterkte in de komende tijd.

  9. gecondoleerd. ook voor de rest daar.
    laat ik ook eens een reactie zonder franje achterlaten.

  10. gertn

    Het ontroert me. Die schuur en die handjes op de kist…
    Goed gedaan.

  11. Marleen

    Goh zeg….
    Veel sterkte allemaal. Samen.

  12. De reactie van Gert is mijn reactie, maar kennelijk was hij nog ingelogd… Sorry

  13. Dan is het inderdaad op een goed moment gebeurd, maar het blijft altijd akelig, die laatste periode. Sterkte gewenst aan jou en je familie.

  14. Prachtig stukje!!
    Sterkte allemaal.

  15. Klinkt lief, dat van die kist en die handjes en die trekzak. Hou je taai.

  16. Heel veel sterkte. En werd het toch nog een mooi stukje, een echte webloggert waardig.

  17. Ruud

    Gecondoleerd.

  18. sonnetje

    Wat heb je het weer mooi verwoord.
    Sterkte!

  19. Hij heeft op een heel mooie manier afscheid genomen. En in gedachten altijd blijven. Inderdaad, het is goed, zo is het beter … Sterkte

  20. “Een beetje webloggert had…” Nou, ik vind het een erg mooi stukje.
    Sterkte. x

  21. Sterkte voor jullie allemaal.

  22. Sterkte. En een mooi, eigenzinnig, authentiek stukje.

  23. bedankt voor al jullie reactie’s.

    Anders

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s