the origin of failure…

Ik had ’t eerder moeten bedenken. Dat ik wetenschapper had moeten worden. Bedoel ik.
Urenlang op de brug van ’n zeilschip turen naar wat stormvogels…
Snorkelen naar magnetische plaatjes met algen, aan de romp van een zeilschip, naast ’n knappe marine biologe in ’n strak wetsuit.
(om er vervolgens achter te komen dat meer dan de helft van de plaatjes verdwenen is in de ijsgang…)
Of door de bergen klauteren met het fossiel van ’n ei van 7 miljoen jaar oud in ’n barbie-emmertje.
Nee. Het was ’n inspirerende middag gisteren, in Utrecht…

Hoewel ik niet echt een bevredigend antwoord kreeg van Tijs Goldschmidt. Op mijn vraag, hoe nu uiteindelijk dat DNA, of die genen, dat gnoom of hoe het dan ook heet, weet dat ‘ie moet veranderen. In plaats van ’n goede kopie van het exemplaar van de voorouder te maken. Ik bedoel, wanneer ik iedere dag naar de sportschool zou gaan, wat ik niet doe omdat ik daar geen enkele affiniteit mee heb, maar dit terzijde, dan zouden mijn spieren opzwellen door het getrek aan diverse apparaten. Mijn lichaam spieren zouden zich aanpassen aan de arbeid die ze moeten verrichten. Ik zou ’n bredere vent worden ; ) Hoe komt die informatie nu uiteindelijk in die chromosomen van mijn nageslacht terecht. Tijs kon niet echt op ’n passend antwoord komen. Naar de sportschool gaan, maakt natuurlijk geen stevigere kinderen. En natuurlijk bedacht ik me toen, dat al die modificaties aan jezelf natuurlijk alleen nut hebben vóórdat je gaat copuleren met de toekomstige moeder van je kroost, omdat het anders sowieso verspilde moeite zou zijn… Als ik van de een op de andere dag alleen nog maar harde noten ga eten, krijg ik kramp in m’n bek, maar krijgen mijn kinderen geen steviger gebit. Wat blijkt. Later haarfijn uitgelegd door onze eigen wetenschapster @piependeelsje; het zijn juist de fouten die zorgen voor verandering. De fouten ? Ja. De fouten. Wanneer tijdens de ‘bouw’ van een embryo, er zoveel cellen aangemaakt moeten worden, om te komen tot een individu, dan staat er wel ‘ns een luciferstokje van zo’n DNA keten verkeerd. Dat is onvermijdelijk. Dat zorgt er ook voor dat geen twee individuen gelijk zijn. Iets wat wellicht niet zo snel opvalt bij een pantoffeldiertje, maar wel bij een complexere bouwplaat als die van een walvis, aap of mens. Geen twee mensen zijn gelijk. Zélfs bij een ééneiige tweeling zullen er altijd minieme verschillen zijn: die paar luciferhoutjes die los zaten of scheef hingen. Wanneer er téveel loshangt, krijg je grotere afwijkingen, zoals een waterhoofd of vergroeingen. Nu gaat een evolutie niet over één nacht of zelfs maar één generatie. Species veranderen in de loop van duizenden, of miljoenen jaren. En wat blijkt dan. Het zijn juist de mislukkingen, die zorgen voor de verandering. Of zoals het lijkt voor de aanpassing. Want die vogel, die door die scheve luciferhoutjes in z’n DNA streng, toevallig een hardere snavel kreeg. Blijkt in een tijd van voedselschaarste hardere noten te kunnen kraken. En red het die winter nét wel. Terwijl zijn DNA-zuivere soortgenoot, het loodje legt, met z’n zachte snaveltje. En zo overleefde de giraf met de langste nek, verkregen doordat z’n DNA niet helemaal juist was geordend bij het kopiëren, de droogte wél. Omdat hij toen lekker wel bij die nog sappige blaadjes kon, die wat hoger in de bomen hingen. Even kort door de bocht, het zijn de mislukkelingen in de samenleving, die zorgen dat een soort verandert. Je hoeft maar even in de Tweede Kamer rond te kijken, om te concluderen, hoe waar dat is. De individuen, die een zo net mogelijke kopie maken, zullen op den duur verdwijnen. Daar zit geen toekomst in…
Hoe dat met die strengen DNA, nucleotiden, chromosomen en mitose zit, kon Darwin destijds nog niet in zijn onderzoek meenemen, dat werd pas na 1900 ofzo een beetje bekend. Hij baseerde zijn Origin Of Species, vooral op waarnemingen en, naar achteraf bleek, briljante conclusies. Pas veel later konden latere wetenschappers, zijn losse endjes aan elkaar passen. Lang voor Darwin, worstelde een nieuwsgierige, ambitieuze jongeman, laten we hem voor het gemak even Jezus noemen, waarschijnlijk met hetzelfde probleem. Hij zag, hij concludeerde, maar miste gewoonweg de kennis die pas veel later ontdekt zou worden. Ook hij kwam er niet uit. En besloot tot een soort van wetenschapsvervalsing. Hij spelde de mensheid gewoon ’n ander verhaal op de mouw.
Het resultaat is bekend.

13 reacties

Opgeslagen onder natoer en miljeu

13 Reacties op “the origin of failure…

  1. k denk dat je dan als wetenschapper ook beter in de 17e eeuw geboren was in een rijk gezin. De budgetten van de biologen van nu houden volgens mij niet over…

  2. Oh is dat nou wetenschap? Dat noemen wij vakantie ;-)

  3. Me!

    Zo heb ik het nog niet bekeken, maar ik geloof ik doe met je mee.

  4. Wij zijn allen mutanten. En mutaties die niet effectief zijn gaan dood voor ze zich voortplanten. Maar mensen doen dat natuurlijk allang niet meer, vroeg doodgaan of opgevreten worden door leeuwen, het schijnt negatieve gevolgen voor de genenpool te hebben.
    Maar wat ik me afvraag is dit: hoe leidt een DNA stingetje nou tot een werkende lever. Of een nier. Hersens of zelfs de hele mens. Hoe werkt dat mechanisme nou. Als de DNA een instructieset is, wat is dan het ding dat die instructies uitvoert?

    Dat schijnt vooral te draaien om eiwitten. De genen triggeren tot aanmaak van bepaalde eiwitten, welke weer bouwstenen vormen voor de constructie van cellen. Verschillende eiwitten en combinaties daarvan – verschillende functies… Zoiets. Geloof ik. Maar goed ik ben geen deskundige. Ook niet na zondag.
    Maar ik weet dan weer hoe je veilig en effectief een boom om kunt leggen. Dat dan weer wel…

  5. sonnetje

    ROFLOL! Vooral die laatste alinea’s… Je hebt het allemaal weer mooi verwoord. En voortaan zal ik trots zijn op m’n mankementjes in plaats van erop te mopperen. Oh, dat schiet natuurlijk niet echt op aangezien ik geen voortplantingsdrift heb… Ach, wat maakt het ook uit, ik kijk zondag met nog meer plezier naar m’n favoriete programma!

  6. Blanken zijn gewoon foute negers, dat we het maar even weten.

  7. saltyletters

    Darwin wilde ook graag voor God spelen denk ik.
    Een mens is meer dan een optelling van sommen.

  8. saltyletters

    … hoewel ik bij sommige mijn vraagtekens heb ….
    ( drukte te snel op de zend-knop)

  9. Haha.. interessant allemaal! En de moraal van het verhaal, ‘een perfecte wereld bestaat niet’!

    Ja uhhh misschien alleen naast die ‘n knappe marine biologe in ‘n strak wetsuit zou je haast denken van wel! ;-)

  10. De natuur van de mens en in algemeen is niet altijd te doorgronden, Darwin deed slechts een poging in de goede richting..

  11. Misschien zijn scootmobielers eigenlijk ook wel mutanten…. aaargh!

  12. ..maar wel mooi hoor, vooral van die fouten, blijkt wel weer dat het juist goed is om die te maken..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s